Wyraźne rozróżnienie między tzw. niemieckim, a polskim Śląskiem znajdziemy w wielu pracach niemieckich historyków, szczególnie powstałych przed I wojną światową, gdy nie istniało jeszcze realne zagrożenie niemieckiego posiadania na Śląsku. Również opisy ziem i ludności śląskiej w tym okresie mają znamiona większego obiektywizmu, porównywalnego tylko z pracami powstałymi w Polsce po roku 1990.
Śląskiem polskim określano wtedy praktycznie tereny ówczesnej rejencji opolskiej, głównie przwego brzegu Odry, a determinującym czynnikiem był głównie język, jakim posługiwali się mieszkańcy tych ziem. Określenie to stanowi więc niejako synonim nazwy Górny Śląsk. Ziekursch zalicza do niego 12 powiatów: opolski, kozielski, raciborski, pszczyński, bytomski, toszecko-gliwicki, strzelecki, lubliniecki, oleski, kluczborski, namysłowski i Groß Wartenberg. Naturalnie granica między tymi dwoma krainami, językowymi nie pokrywała się idealnie z granicami powiatów.
Silva rerum, czyli różności
Cyfrowe Archiwa Tradycji Lokalnej
Światowy katalog bibliotek
Dom Współpracy Polsko-Niemieckiej
